شاهد تبریزی - شعر و فلسفه
درباره سایت
آخرین مطالب
- آسیب شناسی گذرا بر تساوی نیازهای اجتماعی
- تازا شئعیر : �نئجه یازسین سینیق أل؟!�
- غزل فارسی «قطار بوسه» 14 / 11 / 90
- تورکو قصیده : «پئشه» 13 / 8 / 91
- تورکو بئش لیک «قیرآت» 26 / 8 / 91
- غزل فارسی «مِیِ جاودان» 21 / 10 / 96
- غزل فارسی «اسیر ائوین» 2 / 10 / 95
- غزل فارسی «اصلان» 9 / 5 / 98
- پرنده و پرواز (به دشتِ برفیِ چشمت دو تا کبوتر مُرد)
- عقل مَداری یا دین مَداری؟
امکانات وب
نقد و بررسی مثنوی «رنگ پریده» اثر نیمایوشیج
نیما یوشیج با تعبیراتی که از عشق پرخون می کند ، می سراید : «قصّه ام عشّاق را دلخون کند/ عاقبت، خواننده را مجنون کند». چنانچه در ادامه ی مثنوی «رنگ پریده» گوید :
گـــــــــــــــــفتمش : ای نازنین یار نکو! همرها! تو چه کسی؟ آخـــــــــــر بگو!
کیس
برچسب: نویسنده: نیکی کریمیپور تاريخ: شنبه 24 تير 1396 ساعت: 0:53